27 Şubat 2014 Perşembe

BİZ DE BU ARALAR

        Blog yazmaya başlamadan önce sevdiğim ve sürekli takip ettiğim bloggerler  haftada en az bir post eklemediklerinde hayal kırıklığı yaşardım. Şimdi bakıyorum da neredeyse 15 gündür hiç bir şey yazmamışım.Yazacak bir şey olmadığından değil ama elim gitmedi bir türlü. Bir yandan ülkede yaşanan artık nasıl ifade edeceğimi bilemedim çirkin gelişmeler diğer yandan gündelik hayatın hayhuyu .Geçen sürede iş yerinde fırsat buldukça pinterest de dolaştım. Akşamları yapmak üzere başladığım çarpı işi panoda hiç bir ilerleme yok. Akşamları odanın ışığı yüzünden gözlerim çok zorlanıyor. Ben de yakın gözlükle bile rahat edemeyince daha basit şeyler yapmaya karar verdim. Bu arada Sevgili Dolunay Hanım 'ı bol bol andım elbette. Geçen sene battaniye olması dileğiyle başladığım ama en fazla diz örtüsü olabilecek büyüklüğe ulaşabilen motiflerimi aldım elime. Bari onlarla bir şeyler yapayım diye. Ama tam da bu sırada hastalanınca onlara da dokunamadım. Birkaç gündür ilaç kullanıyorum, rapor almadım o nedenle ayakta atlatmaya çalışıyorum.Umarım sizlerin cephesinde her şey yolundadır. Akşama eğer kendimi iyi hissedersem motiflerimi fotoğraflayacağım sizler için.


       Birde kışın bu son günlerinde yaz hiç gelmeyecek gibi yiyorum. Özellikle de kekler tatlılar. Bir ay sonra diyet diyet diye dolaşırım ortalarda. Bu arada kağıt kekimizin kabı nasıl ama?

     Eee ne oldum değil ne olacağım diyeceksin değil mi? Kendisi bir zamanlar tahmin ettiğiniz gibi takı kutusuydu.

Bu günlük benden bu kadar. Sevgiyle kalın....




Hiç yorum yok:

Yorum Gönder